Το γόνατο είναι η μεγαλύτερη και ίσως η πιο περίπλοκη άρθρωση του σώματος, με μεγάλη σημασία για την κίνηση. Οι σύνδεσμοι του γόνατος συνδέουν το μηριαίο οστό με τα οστά του κάτω άκρου. Τα διαστρέμματα των συνδέσμων του γόνατος είναι πολύ συνηθισμένα σε αθλητικές δραστηριότητες. Ειδικότερα, οι αθλητές που συμμετέχουν σε ομαδικά αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο, είναι πολύ πιθανό να τραυματίσουν τους πλάγιους συνδέσμους τους.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ

Η άρθρωση του γόνατος αποτελείται από τρία οστά: Το μηριαίο, τη κνήμη και την επιγονατίδα. Η τελευταία ευρισκόμενη μπροστά από την άρθρωση παρέχει, μεταξύ των άλλων, προστασία.

Αυτά τα οστά συνδέονται μεταξύ τους με συνδέσμους. Υπάρχουν τέσσερις κύριοι σύνδεσμοι στο γόνατο οι οποίοι δρώντας σαν ισχυροί ιμάντες (σχοινιά) συγκρατούν τα οστά στη θέση τους και σταθεροποιούν το γόνατο.

ΧΙΑΣΤΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Οι χιαστοί σύνδεσμοι βρίσκονται εντός της άρθρωσης του γόνατος και διασταυρώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας ένα Χ, με τον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο προς τα εμπρός και τον οπίσθιο με φορά προς τα πίσω. Με αυτή την διάταξη ελέγχουν την προσθιοπίσθια και μέρος της στροφικής κίνησης του γόνατος.

ΠΛΑΓΙΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Οι πλάγιοι σύνδεσμοι ευρίσκονται, όπως δηλώνει το όνομά τους, στα πλάγια του γόνατος. Ο έσω πλάγιος σύνδεσμος συνδέει το μηριαίο οστό με την κνήμη ενώ ο έξω πλάγιος σύνδεσμος συνδέει το μηριαίο οστό με την περόνη. Και οι δύο ελέγχουν την κίνηση των οστών στον πλάγιο άξονα και προστατεύουν το γόνατο από τις παθολογικές κινήσεις ραιβότητας και βλαισότητας.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το γόνατο στηρίζεται σε αυτούς τους συνδέσμους και στους μύες για τη σταθερότητά του, και γι’αυτό το λόγο, τραυματίζεται εύκολα. Κάθε απευθείας χτύπημα στο γόνατο ή ισχυρή μυϊκή σύσπαση ή ακόμα και απότομη αλλαγή κατεύθυνσης στο τρέξιμο μπορεί να τραυματίσει κάποιο σύνδεσμο του γόνατος.

Οι τραυματισμοί αυτοί λέγονται διαστρέμματα και βαθμονομούνται ανάλογα με τη σοβαρότητά τους.

  • 1ου Βαθμού: Στο στάδιο αυτό ο σύνδεσμος υφίσταται ελαφρά ζημιά, διατείνεται, αλλά μπορεί ακόμα να κρατήσει σταθερή την άρθρωση.
  • 2ου Βαθμού: Ο σύνδεσμος διατείνεται στο βαθμό που γίνεται πιο χαλαρός. Αυτό συχνά αναφέρεται σαν μερική ρήξη του συνδέσμου.
  • 3ου Βαθμου: Αυτή η βλάβη συχνά αναφέρεται ως πλήρης ρήξη. Ο σύνδεσμος συνήθως έχει κοπεί σε κομμάτια και η άρθρωση του γόνατος είναι ασταθής.

Κατά τη διάρκεια ενός τραυματισμού είναι πιθανό να συνυπάρχει κάκωση περισσότερων του ενός συνδέσμων. Αυτοί οι τραυματισμοί συνήθως οδηγούν σε σοβαρές επιπλοκές. Μπορεί να διαταράξουν την ομαλή ροή αίματος ή την νευρική λειτουργία στο κάτω άκρο. Σε σοβαρές περιπτώσεις, οι πολλαπλές συνδεσμικές κακώσεις μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε ακρωτηριασμό.

Ειδικότερα, οι ρήξεις στον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο μπορεί, ταυτόχρονα, να συνοδεύονται από τραυματισμό του έσω πλαγίου συνδέσμου.

Συνήθως, ο έσω πλάγιος σύνδεσμος τραυματίζεται πιο συχνά από τον έξω και εξαιτίας της περίπλοκης ανατομίας της εξωτερικής πλευράς του γόνατος, αν τραυματιστεί ο έξω πλάγιος σύνδεσμος, συνήθως υπάρχει ταυτόχρονη ζημιά και σε άλλα τμήματα του γόνατος.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Στην υποψία μιας πολλαπλής συνδεσμικής κάκωσης, ο ασθενής χρειάζεται μια προσεκτική εξέταση από έναν πεπειραμένο Ορθοπαιδικό. Ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού μπορεί να χρειαστούν και άλλες ειδικότητες όπως για παράδειγμα αγγειοχειρουργός. Σε αντίθεση με τη θεραπευτική προσέγγιση των μεμονωμένων ρήξεων των συνδέσμων, η θεραπευτική αντιμετώπιση των συνδυασμένων κακώσεων γίνεται σχετικά σύντομα μετά τον τραυματισμό. Αυτό γίνεται παρόλο που το χειρουργείο αμέσως μετά τον τραυματισμό αυξάνει την πιθανότητα αρθροιΐνωσης (δημιουργία ουλής στην άρθρωση). Κατά την αντιμετώπιση πολλαπλών συνδεσμικών κακώσεων μπορεί να χρειαστούν περισσότερες από μία επεμβάσεις.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Τα αποτελέσματα από την αντιμετώπιση πολλαπλών συνδεσμικών τραυματισμών δεν είναι τόσο καλά και προβλέψιμα όσο στις μεμονωμένες συνδεσμικές κακώσεις. Στο παρελθόν, ο τραυματισμός σε πάνω από ένα σύνδεσμο του γόνατος έθετε τέλος στις μετέπειτα αθλητικές δραστηριότητες του ασθενούς. Αυτό σήμερα δεν ισχύει, καθώς πολλοί αθλητές επιστρέφουν στην ενεργό δράση με αξιώσεις ακόμα και μετά από πολλαπλούς συνδεσμικούς τραυματισμούς, χωρίς βέβαια αυτό να αποτελεί τον κανόνα.