Το γόνατο είναι η μεγαλύτερη και ίσως η πιο περίπλοκη άρθρωση του σώματος, με μεγάλη σημασία για την κίνηση του ανθρωπίνου σώματος.

Οι σύνδεσμοι του γόνατος συνδέουν το μηριαίο οστό με τα οστά της κνήμης, της περόνης και της επιγονατίδας. Τα διαστρέμματα των συνδέσμων του γόνατος είναι πολύ συνηθισμένα σε αθλητικές δραστηριότητες.

Οι αθλητές που συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, όπως το ποδόσφαιρο, είναι πολύ πιθανό να τραυματίσουν τους πλάγιους συνδέσμους τους.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ

Η άρθρωση του γόνατος αποτελείται από τρία οστά: Το μηριαίο, τη κνήμη και την επιγονατίδα. Η τελευταία ευρισκόμενη μπροστά από την άρθρωση παρέχει, μεταξύ των άλλων, προστασία. Αυτά τα οστά συνδέονται μεταξύ τους με συνδέσμους. Υπάρχουν 4 κύριοι σύνδεσμοι στο γόνατο οι οποίοι δρουν σαν ισχυροί ιμάντες (σχοινιά) που συγκρατούν τα οστά στη θέση τους και σταθεροποιούν το γόνατο.

ΧΙΑΣΤΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Οι χιαστοί σύνδεσμοι ευρίσκονται εντός της άρθρωσης του γόνατος και διασταυρώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας ένα Χ, με τον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο προς τα εμπρός και τον οπίσθιο προς τα πίσω. Με αυτή την διάταξη ελέγχουν την προσθιοπίσθια και μέρος της στροφικής κίνησης του γόνατος.

ΠΛΑΓΙΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Οι πλάγιοι σύνδεσμοι ευρίσκονται, όπως δηλώνει το όνομά τους, στα πλάγια του γόνατος. Ο έσω πλάγιος σύνδεσμος συνδέει το μηριαίο οστό με την κνήμη ενώ ο έξω πλάγιος σύνδεσμος συνδέει το μηριαίο οστό με την περόνη. Και οι δύο ελέγχουν την κίνηση των οστών στον πλάγιο άξονα και προστατεύουν το γόνατο από τις παθολογικές κινήσεις ραιβότητας και βλαισότητας.

Πλάγιοι Σύνδεσμοι Γόνατος

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το γόνατο στηρίζεται σε αυτούς τους συνδέσμους και στους μύες για τη σταθερότητά του, και γι’αυτό το λόγο, τραυματίζεται εύκολα. Κάθε απευθείας χτύπημα στο γόνατο ή ισχυρή μυϊκή σύσπαση ή ακόμα και απότομη αλλαγή κατεύθυνσης στο τρέξιμο μπορεί να τραυματίσει κάποιο σύνδεσμο του γόνατος.

Οι τραυματισμοί αυτοί λέγονται διαστρέμματα και βαθμονομούνται ανάλογα με τη σοβαρότητά τους.

  • 1ου Βαθμού: Στο στάδιο αυτό ο σύνδεσμος υφίσταται ελαφρά ζημιά, διατείνεται, αλλά μπορεί ακόμα να κρατήσει σταθερή την άρθρωση.
  • 2ου Βαθμού: Ο σύνδεσμος διατείνεται στο βαθμό που γίνεται πιο χαλαρός. Αυτό συχνά αναφέρεται σαν μερική ρήξη του συνδέσμου.
  • 3ου Βαθμου: Αυτή η βλάβη συχνά αναφέρεται ως πλήρης ρήξη. Ο σύνδεσμος συνήθως έχει κοπεί σε κομμάτια και η άρθρωση του γόνατος είναι ασταθής.

Ο έσω πλάγιος σύνδεσμος τραυματίζεται συνήθως πιο συχνά από τον έξω. Εξαιτίας της περίπλοκης ανατομίας της εξωτερικής πλευράς του γόνατος, αν τραυματιστεί ο έξω πλάγιος σύνδεσμος, συνήθως υπάρχει ταυτόχρονη ζημιά και σε άλλα τμήματα του γόνατος.

Πλάγιοι Σύνδεσμοι Γόνατος

ΑΙΤΙΑ

Οι τραυματισμοί στους πλάγιους συνδέσμους προκαλούνται κυρίως από μια δύναμη που ωθεί το γόνατο προς τα πλάγια και πρόκειται συνήθως για τραυματισμούς από επαφή, χωρίς αυτό να είναι απόλυτο.

Ο τραυματισμός του έσω πλαγίου συνδέσμου οφείλεται συνήθως σε μια δύναμη που προέρχεται από την έξω πλευρά και η οποία ωθεί το γόνατο πρός τα έσω (προς το άλλο γόνατο). Η αντίθετη κίνηση μπορεί να τραυματίσει τον έξω πλάγιο σύνδεσμο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

  • Πόνος στα πλάγια του γόνατος. Εάν υπάρχει τραυματισμός στον έσω πλάγιο, ο πόνος παρουσίαζεται στην έσω πλευρά του γόνατος. Αντίστοιχα, τραυματισμός στον έξω πλάγιο προκαλεί πόνο στην έξω πλευρά του γόνατος.
  • Οίδημα στο σημείο τραυματισμού.
  • Αστάθεια (αίσθηση ότι το γόνατο «φεύγει» από την θέση του).

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ

Κατά την επίσκεψη ο Ορθοπαιδικός λαμβάνει το ιστορικό του τραυματισμού, ζητώντας πληροφορίες για τον μηχανισμό κάκωσης. Ταυτόχρονα, ελέγχει όλες τις δομές του τραυματισμένου σκέλους με μια λεπτομερή κλινική εξέταση. Οι περισσότερες από τις συνδεσμικές κακώσεις μπορούν να διαγνωσθούν μόνο με την κλινική εξέταση.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Μερικές από τις εξετάσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην διάγνωση ή να την επιβεβαιώσουν είναι:

  • Οι απλές ακτινογραφίες: Παρ’όλο που δεν απεικονίζουν τους συνδέσμους, μπορούν να αναδείξουν μια συνοδό οστική βλάβη (π.χ. κάποιο κάταγμα).
  • Η Μαγνητική τομογραφία (MRI) που μπορεί να απεικονίσει καλύτερα τους μαλακούς ιστούς, όπως για παράδειγμα τους πλάγιους συνδέσμους.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Οι τραυματισμοί στον έσω πλάγιο σύνδεσμο σπάνια απαιτούν χειρουργική αντιμετώπιση. Εάν έχει τραυματίστει μόνο ο έξω πλάγιος σύνδεσμος η θεραπεία είναι όμοια με ένα διάστρεμμα στον έσω πλάγιο. Εάν όμως έχουν υποστεί τραυματισμό και άλλες δομές του γόνατος, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίστουν ταυτόχρονα και αυτές.

Συντηρητική Αντιμετώπιση

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει την παγοθεραπεία, η οποία είναι πολύ σημαντική για τη διαδικασία της επούλωσης. Η πιο σωστή μέθοδος για παγοθεραπεία είναι να τοποθετείται πάγος πάνω στο γόνατο για 15-20 λεπτά κάθε φορά, με διαλείμματα 1-2 ωρών. Ο χημικός πάγος (χρώματος μπλέ) δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται, ιδίως σε απευθείας επαφή με το δέρμα προς αποφυγή εγκαύματος ενώ παράλληλα δεν θεωρείται τόσο αποτελεσματικός.

Ναρθηκοποίηση: Το γόνατο οφείλει να προστατευτεί από τον μηχανισμό που προκάλεσε τον τραυματισμό. Επιπλέον, χρειάζεται τροποποίηση των καθημερινών δραστηριοτήτων για την αποφυγή επικίνδυνων και επώδυνων κινήσεων. Γι’αυτό τον λόγο, ο Ορθοπαιδικός συστήνει τη χρήση ενός νάρθηκα για την προστασία των τραυματισμένων συνδέσμων από οποιαδήποτε φόρτιση, ενώ αρκετές φορές χρειάζεται η επικουρική χρήση βακτηρίας ή πατερίτσας.

Φυσικοθεραπεία: Ο Ορθοπαιδικός μετά τις πρώτες ημέρες ακινητοποίησης μπορεί να συστήσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας για την αποκατάσταση της λειτουργικότητας της άρθρωσης και την ενδυνάμωση των μυών που την υποστηρίζουν.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Οι περισσότερες από τις μεμονωμένες ρήξεις των πλαγίων συνδέσμων μπορούν να αντιμετωπισθούν ικανοποιητικά χωρίς χειρουργείο. Αν η ρήξη στους πλαγίους συνδέσμους έχει γίνει με τέτοιο τρόπο που να μην είναι δυνατή η επούλωση ή συνοδεύεται και με άλλους τραυματισμούς, τότε ο Ορθοπαιδικός συστήνει την χειρουργική αντιμετώπιση.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

Όταν το φυσιολογικό εύρος κίνησης επιστρέψει και ο ασθενής μπορέσει να περπατήσει χωρίς πατερίτσες ο Ορθοπαιδικός μπορεί να επιτρέψει τη προοδευτική φυσιολογική επιστροφή του στις αθλητικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα, στη περίπτωση του ποδοσφαίρου, τότε μπορεί να επιτραπεί αρχικά το ελαφρύ τζόκινγκ. Σε ορισμένες περιπτώσεις συνιστάται η χρήση νάρθηκα και κατά τη διάρκεια των αθλητικών δραστηριοτήτων, ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού.