Με τα χρόνια η άρθρωση του γόνατος εκφυλίζεται και καταστρέφεται καθιστώντας δύσκολη την εκτέλεση των απλών καθημερινών δραστηριοτήτων, όπως το περπάτημα ή το ανέβασμα σκάλας. Η κατάσταση αυτή περιγράφεται ως οστεοαρθρίτιδα γόνατος. Ορισμένες φορές η εκφύλιση είναι τόσο σοβαρή, που ο ασθενής αρχίζει να αισθάνεται πόνο ακόμα και όταν κάθεται ή όταν είναι ξαπλωμένος.

Η συντηρητική αντιμετώπιση, όπως τα αναλγητικά φάρμακα ή οι βακτηρίες (μπαστούνι), πολλές φορές δεν επαρκούν και τότε ο ασθενής πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης αντικατάστασης της άρθρωσης γνωστή ως ολική αρθροπλαστική γόνατος. Η ολική αρθροπλαστική γόνατος αποτελεί σήμερα μια ασφαλή και αποτελεσματική επέμβαση η οποία ανακουφίζει από τον πόνο και επιτρέπει στον ασθενή την επιστροφή στην φυσιολογική του ζωή.

Η πρώτη αρθροπλαστική γόνατος πραγματοποιήθηκε το 1968, και από τότε η διαρκής βελτίωση σε υλικά και χειρουργικές τεχνικές έχουν αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά επιτυχίας της. Συνολικά, η ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι μια από τις πιο επιτυχημένες επεμβάσεις στην ιατρική. Ενδεικτικό είναι ότι πραγματοποιούνται πάνω από 600.000 επεμβάσεις κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ

Το γόνατο είναι η μεγαλύτερη και ισχυρότερη άρθρωση στο ανθρώπινο σώμα. Αποτελείται από το κάτω άκρο του μηριαίου οστού (μηρός), το άνω άκρο της κνήμης και την επιγονατίδα. Οι επιφάνειες των οστών που έρχονται σε επαφή η μία με την άλλη καλύπτονται με τον αρθρικό χόνδρο, ένα λείο και ολισθηρό στρώμα, που προστατεύει τα οστά από την φθορά, επιτρέποντας παράλληλα την ανώδυνη κίνηση κατά την κάμψη και έκταση.

Οι μηνίσκοι, δύο σφηνοειδείς σχηματισμοί από χόνδρο, δρουν ως “αμορτισέρ” μεταξύ του μηριαίου οστού και της κνήμης. Η ελαστικές τους ιδιότητες ομαλοποιούν και προσδίδουν επιπλέον σταθερότητα στην άρθρωση.

Τέλος, η άρθρωση του γόνατος περιβάλλεται από έναν λεπτό υμένα, τον αρθρικό θύλακο ο οποίος παράγει το αρθρικό υγρό που θρέφει και λιπαίνει τις αρθρικές επιφάνειες μειώνοντας τις δυνάμεις τριβής.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Η πιο κοινή αιτία χρόνιου πόνου του γόνατος και αναπηρίας είναι οι “αρθριτικές αλλοιώσεις”. Αν και υπάρχουν πολλοί τύποι αρθρίτιδας, οι πιο κοινοί είναι: Η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η μετατραυματική αρθρίτιδα.

Οστεοαρθρίτιδα: Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο κοινή μορφή αρθρίτιδας στο γόνατο. Πρόκειται για μια χρόνια, εκφυλιστικού τύπου, πάθηση που εμφανίζεται κυρίως σε άτομα άνω των 50 ετών.

Στην οστεοαρθρίτιδα, ο χόνδρος των επιφανειών του γόνατος φθείρεται σταδιακά. Καθώς ο χόνδρος αποδομείται, τα οστά αρχίζουν να έρχονται σε μια επώδυνη επαφή μεταξύ τους. Η διαδικασία συνοδεύεται από σκλήρυνση των οστικών επιφανειών κάτω από τον χόνδρο, ανάπτυξη νέου οστού και χόνδρου στις παρυφές της άρθρωσης (οστεόφυτα) καθώς και από ίνωση του αρθρικού θυλάκου. Μπορεί να έχει ασύμμετρη κατανομή και συχνά εντοπίζεται σε ένα μόνο διαμέρισμα της άρθρωσης. Επιπλέον, εκτός από την φθορά στις δυνάμεις τριβής, πολλές φορές σχετίζεται και σε παθολογικά φορτία. Συχνά, δεν παρουσιάζει καμιά άλλη συστηματική εκδήλωση αλλά μπορεί να εκδηλωθούν –τοπικά- σημεία φλεγμονής.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα: Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλές αρθρώσεις στο ανθρώπινο σώμα συμπεριλαμβανομένου και του γόνατος. Εκδηλώνεται σαν συμμετρική πολυαρθρίτιδα, γεγονός που σημαίνει ότι προσβάλλει την ίδια άρθρωση αμφοτερόπλευρα.

Στην ρευματοειδή αρθρίτιδα ο αρθρικός υμένας αρχίζει να φλεγμαίνει, διογκώνεται και οδηγεί σε πόνο και δυσκαμψία του γόνατος. Πρόκειται για μια αυτοάνοση πάθηση. Αυτό σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα μέσω της φλεγμονώδους αντίδρασης που προκαλεί, καταστρέφει τους φυσιολογικούς ιστούς (χόνδρο, συνδέσμους και οστό).

Μετατραυματική αρθρίτιδα: Αυτού του είδους η αρθρίτιδα αναπτύσσεται μετά από έναν τραυματισμό στο γόνατο. Για παράδειγμα, ένα κάταγμα που αφορά και την άρθρωση (ενδαρθρικό κάταγμα) μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στον χόνδρο που καλύπτει τις αρθρικές επιφάνειες του γόνατος, και κατ’επέκταση να οδηγήσει σε χρόνιες αρθριτικές αλλοιώσεις. Επίσης, οι ρήξεις μηνίσκων και οι συνδεσμικές κακώσεις (π.χ. ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου) μπορούν να προκαλέσουν αστάθεια και επιπλέον φθορά της άρθρωσης του γόνατος, η οποία σε βάθος χρόνου οδηγεί σε αρθριτικές αλλοιώσεις.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η επέμβαση αντικατάστασης του γόνατος (που είναι ευρέως γνωστή και ως αρθροπλαστική γόνατος) θα μπορούσε ακριβέστερα να ονομάζεται “αντικατάσταση των αρθρικών επιφανειών”, επειδή στην πραγματικότητα αντικαθίσταται μόνο η επιφάνεια των οστών. Υπάρχουν 4 βασικά βήματα σε μια επέμβαση αρθροπλαστικής του γόνατος.

  1. Προετοιμασιά των οστικών επιφανειών. Οι εκφυλισμένες επιφάνειες του αρθρικού χόνδρου στα άκρα του μηριαίου και της κνήμης αφαιρούνται μαζί με ένα μέρος του υποκείμενου σπογγώδους οστού.
  2. Τοποθέτηση των μεταλλικών εμφυτευμάτων. Οι επιφάνειες απο όπου αφαιρέθηκε ο χόνδρος αντικαθίστανται με ειδικά μεταλλικά ενθέματα που αναδημιουργούν τις αρθρικές επιφάνεις του γόνατος και μπορούν να σταθεροποιηθούν είτε με τη χρήση ειδικής ρητίνης ή “τσιμέντου” ή με τη μέθοδο “press-fit”, δηλαδή πιεστικά, με τη δημιουργία νέου οστού.
  3. Αντικατάσταση επιγονατίδας. Η αρθρική επιφάνεια της επιγονατίδας αφαιρείται και αντικαθίσταται με ειδικό πλαστικό ένθετο (πολυαιθυλένιο). Πρόκειται για ένα βήμα που πολλές φορές παρακάμπτεται από τον χειρουργό ανάλογα με την περίπτωση.
  4. Τοποθέτηση του ένθετου πολυαιθυλενίου. Ένα ειδικό πλαστικό υψηλής αντοχής (πολυαιθυλένιο) τοποθετείται μεταξύ των μεταλλικών προθέσεων, για να δημιουργήσει μια ομαλή επιφάνεια ολίσθησης.

ΕΧΕΙ ΕΝΔΕΙΞΗ Η ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΓΟΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ;

Η απόφαση για την χειρουργική αντιμετώπιση λαμβάνεται από τον ασθενή και την οικογένειά του σε συνεργασία με τον Ορθοπαιδικό. Πριν από κάθε απόφαση όμως προηγείται μια διεξοδική εξέταση και αξιολόγηση για να καθοριστούν τα οφέλη και οι κίνδυνοι από αυτή τη διαδικασία.

Η χειρουργική επέμβαση ολικής αρθροπλαστικής συνιστάται όταν:

  • Ο ασθενής παρουσιάζει έντονο πόνο και δυσκαμψία της άρθρωσης που περιορίζει τις καθημερινές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα. Όταν ο πόνος παρουσιάζεται μετά από περπάτημα μερικών τετραγώνων και γίνεται αναγκαία η χρήση βακτηρίας (μπαστουνιού).
  • Μετρίου ή σοβαρού βαθμού πόνος κατά την ανάπαυση, μέρα ή νύχτα.
  • Χρόνια φλεγμονή του γόνατος με οίδημα και ερυθρότητα που δεν βελτιώνεται με ξεκούραση και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
  • Παραμόρφωση της άρθρωσης και δυσκαμψία
  • Αποτυχία βελτίωσης με θεραπείες όπως αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ενέσεις κορτιζόνης, ενέσεις υαλουρονικού οξέος, και φυσικοθεραπείες.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Δεν υπάρχουν απόλυτοι περιορισμοί όσον αφορά στο βάρος και την ηλικία του ασθενούς. Οι ενδείξεις για την χειρουργική επέμβαση βασίζονται στον βαθμό πόνου και αναπηρίας του ασθενούς και όχι η ηλικία του. Οι περισσότεροι ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι μεταξύ 50 έως 80 ετών, αλλά ο Ορθοπαιδικός είναι αυτός που αξιολογεί τον ασθενή και κρίνει ανάλογα.

Οι αρθροπλαστικές γόνατος επιδεικνύουν σήμερα μεγάλα ποσοστά επιτυχίας είτε πρόκειται για έφηβους από σπάνιες μορφές αρθρίτιδας ή για ηλικιωμένους ασθενείς με εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

Ένας σημαντικός παράγοντας για την τελική απόφαση του ασθενούς είναι να κατανοήσει τι μπορεί να περιμένει από όλη αυτή τη διαδικασία.

Περισσότερο από το 90% των ανθρώπων που έχουν υποβληθεί σε επέμβαση ολικής αρθροπλαστικής γόνατος βιώνουν μια δραματική μείωση του πόνου και μια σημαντική βελτίωση στις καθημερινές δραστηριότητες. Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό πως η επέμβαση δεν θα επιτρέψει στον ασθενή να κάνει περισσότερα από αυτά που μπορούσε να κάνει πριν την ανάπτυξη των αρθριτικών αλλοιώσεων.

Με μια κανονική χρήση και φυσιολογική δραστηριότητα, κάθε εμφύτευμα αρθροπλαστικής αρχίζει να φθείρει το πλαστικό τμήμα του (πολυαιθυλένιο). Η υπερβολική δραστηριότητα ή το βάρος μπορεί να επιταχύνει αυτή τη φυσιολογική φθορά και να προκαλέσει χαλάρωση της πρόθεσης και πόνο. Ως εκ τούτου, ο Ορθοπαιδικός συστήνει την αποφυγή των δραστηριοτήτων υψηλών απαιτήσεων, όπως το τρέξιμο, τα άλματα ή τα ομαδικά αθλήματα επαφής.

Ρεαλιστικά, η πεζοπορία, το γκολφ, η κολύμβηση, η οδήγηση, η ποδηλασία και ο χορός μπορούν να αποτελέσουν καθημερινές δραστηριότητες ενός ασθενούς που έχει υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική γόνατος.

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ

Το ποσοστό των επιπλοκών μετά από ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι χαμηλό. Οι σοβαρές επιπλοκές όπως η λοίμωξη, συμβαίνουν σε λιγότερο από το 2% των ασθενών. Άλλες σημαντικές επιπλοκές όπως η καρδιακή προσβολή ή το εγκεφαλικό επεισόδιο συμβαίνουν σε ασήμαντα ποσοστά. Αν και σπάνια, όταν συμβαίνουν αυτές οι επιπλοκές, μπορούν να παρατείνουν ή να περιορίσουν την πλήρη αποκατάσταση.

ΛΟΙΜΩΞΗ

Η λοίμωξη είτε αφορά το τραύμα ή τα υλικά της πρόθεσης και μπορεί να συμβεί περιεγχειρητικά είτε στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας ή στο σπίτι μετά το εξιτήριο, ακόμη και χρόνια μετά την επέμβαση. Οι τοπικές επιμολύνσεις του τραύματος αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά. Αντιθέτως οι λοιμώξεις που αφορούν τα υλικά της πρόθεσης μπορεί να χρειαστούν αφαίρεση του εμφυτεύματος και αντικατάστασή του με άλλο, σε δεύτερο χρόνο.

ΘΡΟΜΒΩΣΗ

Η θρόμβωση αποτελεί μια από τις πιο συχνές επιπλοκές των επεμβάσεων στην Ορθοπαιδική. Εάν οι θρόμβοι αυτοί απελευθερωθούν και ταξιδέψουν στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσουν πνευμονική εμβολή, μια παθολογική κατάσταση δυνητικά απειλητική για τη ζωή του ασθενούς. Ο Ορθοπαιδικός συστήνει κάποια μέτρα πρόληψης που περιλαβάνουν την περιοδική ανύψωση των κάτω άκρων, χρήση καλτσών διαβαθμισμένης συμπίεσης και αντιπηκτική αγωγή, ικανά για να μειώσουν τον κίνδυνο.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑ

Παρά την πρόοδο σε ιατρικό και τεχνολογικό επίπεδο, οι προθέσεις αναπόφευκτα φθείρονται και μπορεί να υποστούν χαλάρωση. Επιπλέον, παρόλο που μετά την επέμβαση αναμένεται μια κίνηση κάμψης-έκτασης τουλάχιστον 130°, η δημιουργία ουλώδους ιστού και η μειωμένη συμμόρφωση του ασθενούς στο πρωτόκολλο φυσικοθεραπείας μπορεί να περιορίσουν αισθητά το εύρος κίνησης της άρθρωσης.

ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΝΩΝ ΠΟΝΟΣ

Ένας μικρός αριθμός ασθενών συνεχίζουν να έχουν πόνο μετά την επέμβαση. Πρόκειται για σπάνια επιπλοκή αφού η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών βιώνει άμεση ανακούφιση από τον πόνο.

ΝΕΥΡΑΓΓΕΙΑΚΗ ΒΛΑΒΗ

Αν και σπάνια, περιγράφεται μετά από επεμβάσεις ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Προεγχειρητική εκτίμηση: Πριν το χειρουργείο προγραμματίζεται μια πλήρης εξέταση που περιλαμβάνει μια καλή κλινική εξέταση, εξετάσεις αίματος και ανάλογα με την περίπτωση (π.χ. ασθενείς με καρδιοαγγειακή νόσο) προεγχειρητική εκτίμηση από ειδικούς όπως π.χ. τον καρδιολόγο. Κατά τη διάρκεια της εκτίμησης καλό είναι να αναφερθεί λεπτομερειακά η φαρμακευτική αγωγή του ασθενούς και να ενημερωθεί ο Ορθοπαιδικός για πιθανά οδοντιατρικά ή ουρολογικά προβλήματα, αφού οποιαδήποτε λοίμωξη μπορεί να οδηγήσει σε επιμόλυνση των προθέσεων του γόνατος.

Πρακτικές αλλαγές στο σπίτι: Αρκετές τροποποιήσεις στο σπίτι μπορούν να κάνουν την ανάρρωση του ασθενούς ευκολότερη:

  • Μπάρες στο ντους ή το μπάνιο
  • Ασφαλή κιγκλιδώματα στις σκάλες
  • Ανυψωτικό κάθισμα τουαλέτας
  • Αφαίρεση χαλιών ή καλωδίων

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Ο ασθενής πολύ συχνά εισάγεται στο νοσοκομείο μια ημέρα πριν την επέμβαση.

ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

Μετά την εισαγωγή, ο ασθενής αξιολογείται από ένα μέλος της ομάδας των αναισθησιολόγων. Οι πιο κοινοί τύποι αναισθησίας είναι η γενική αναισθησία (ο ασθενής κοιμάται), η ραχιαία και η επισκληρίδιος αναισθησία ή η περιοχική αναισθησία (νευρικός αποκλεισμός). Ο αναισθησιολόγος λαμβάνει υπόψιν το ιστορικό του ασθενούς και καθορίζει το είδος της αναισθησίας που είναι καλύτερο για τον ασθενή.

ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Η επέμβαση διαρκεί περίπου 1 ώρα. Όπως προαναφέρθηκε, ο χειρουργός απομακρύνει τον κατεστραμμένο χόνδρο και οστό και, στη συνέχεια, τοποθετεί τα νέα μεταλλικά και πλαστικά εμφυτεύματα για την αποκατάσταση της ευθυγράμμισης και της λειτουργίας του γόνατος.

ΝΟΣΗΛΕΙΑ

Ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο για 3 ημέρες.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

Μετά την επέμβαση, χορηγούνται στον ασθενή ισχυρά παυσίπονα που θα βοηθήσουν στην διαχείριση του πόνου έτσι ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία της μετεγχειρητικής αποκατάστασης.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ

Όπως προαναφέρθηκε, ο Ορθοπαιδικός συστήνει κάποια μέτρα πρόληψης που περιλαμβάνουν την περιοδική ανύψωση των κάτω άκρων, χρήση καλτσών διαβαθμισμένης συμπίεσης και αντιπηκτική αγωγή ικανά για να μειώσουν τον κίνδυνο.

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Οι περισσότεροι ασθενείς αρχίζουν την άσκηση την επόμενη του χειρουργείου. Σε ορισμένες περιπτώσεις η κινησιοθεραπεία αρχίζει την ίδια ημέρα. Ο φυσικοθεραπευτής θα διδάξει στον ασθενή συγκεκριμένες ασκήσεις για την ενδυνάμωση και την αποκατάσταση του εύρους κίνησης της άρθρωσης. Ορισμένες φορές, γίνεται χρήση του μηχανήματος παθητικής κίνησης (CPM) που σύμφωνα με ορισμένες μελέτες μειώνει το οίδημα και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος με την κίνηση των μυών του σκέλους.

ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

Η επιτυχία της χειρουργικής επέμβασης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη συμμόρφωση του ασθενούς στο πρόγραμμα αποκατάστασης που θα συστήσει ο Ορθοπαιδικός κατά τις πρώτες εβδομάδες.

ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ

Ο ασθενής περιποιείται το τραύμα στο σπίτι, ενώ τα ράμματα αφαιρούνται 2 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Τα εσωτερικά ράμματα είναι απορροφήσιμα και δεν χρειάζεται η αφαίρεσή τους.

Καλό είναι να αποφεύγεται η υγρασία πάνω από το τραύμα και να καλύπτεται για την πρόληψη ερεθισμού από τα ρούχα.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Η μικρή απώλεια όρεξης είναι συνηθισμένη τις πρώτες ημέρες μετά την επέμβαση. Μια ισορροπημένη διατροφή όμως με συμπληρώματα σιδήρου, είναι σημαντική για τη θρέψη και την επούλωση του τραύματος.

ΦΥΣΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Το πρόγραμμα δραστηριοτήτων του ασθενούς θα πρέπει να περιλαμβάνει:

  • Οι ασθενείς αρχίζουν άμεση φόρτιση την 1η μετεγχειρητική ημέρα
  • Άλλες συνήθεις δραστηριότητες εντός του σπιτιού.
  • Ειδικές ασκήσεις αρκετές φορές την ημέρα μόνος ή με τη βοήθεια ενός φυσικοθεραπευτή.

Τέλος, ο ασθενής θα είναι σε θέση να επιστρέψει στην οδήγηση, όταν το γόνατο λυγίζει αρκετά ώστε να μπορεί να καθίσει άνετα στο αυτοκίνητο και όταν ο έλεγχος των μυών παρέχει επαρκή χρόνο αντίδρασης για το φρενάρισμα ή την επιτάχυνση. Οι περισσότεροι ασθενείς ξαναρχίζουν να οδηγούν μετά από 4 με 6 εβδομάδες μετά την επέμβαση.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Η βελτίωση της κίνησης του γόνατος είναι ένας από τους στόχους της ολικής αρθροπλαστικής του γόνατος, και η πλήρης αποκατάσταση της κίνησης είναι πλέον δεδομένη. Οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να φέρουν το γόνατο σε έκταση και να το λυγίσουν αρκετά για να μπορεί να ανέβει σκάλες ή να μπει στο αυτοκίνητο, μέσα στις πρώτες 5 ημέρες μετά το χειρουργείο.

Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος των ασθενών αισθάνεται κάποιο μούδιασμα στο δέρμα γύρω από την τομή και κάποιου βαθμού δυσκαμψία. Τέλος, μερικοί ασθενείς μπορεί να ακούν ή να αισθάνονται κάποια «κλικ» των μεταλλικών προθέσεων και των πλαστικών ενθέτων κατά τη κάμψη ή το περπάτημα. Πρόκειται για φυσιολογικούς ήχους που μειώνονται με τον καιρό και είναι ανεκτά από τον ασθενή.

Η πρόθεση του γόνατος μπορεί να ενεργοποιήσει τους ανιχνευτές μετάλλων στα αεροδρόμια ή δημόσια κτίρια. Καλό είναι να ενημερώνονται οι άνθρωποι της ασφάλειας.

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΓΟΝΑΤΟΣ

Επί του παρόντος, πάνω από το 90% των σύγχρονων ολικών αρθροπλαστικών γόνατος εξακολουθούν να λειτουργούν και 25 χρόνια μετά την επέμβαση. Ακολουθώντας τις οδηγίες του Ορθοπαιδικού και προσέχοντας την πρόθεση μέσα από μια φυσιολογική – χωρίς υπερβολές ζωή – ο ασθενής συμβάλλει στην τελική επιτυχία της επέμβασης.